داوران فوتبال ایران

آخرین اخبار داوری و اخرین ابلاغ های داوران در لیگ برتر ،یک،دو،سه

مسعود عنایت در تاریخ هفتم مرداد سال ١٣٨۵ با حکمی از سوی کیومرث هاشمی، سرپرست وقت فدراسیون فوتبال به عنوان رئیس کمیته داوران این فدراسیون انتخاب شد. این کمک داور پیشین فوتبال ایران که ١۶٢٠ روز مسند ریاست کمیته داوران فدراسیون فوتبال را در اختیار داشت، در شرایطی ناچار به استعفا شد یا مجبور به استعفایش کردند که داوری فوتبال ایران روزگار نابسامانی را پشت سر می گذارد. در ٢٠ هفته ای که از لیگ برتر گذشته نوک پیکان انتقادهای همه تیمها و مربیان به سمت داوری بوده و با شاهکاری که در دیدار ذوب آهن اصفهان - مس کرمان رخ داد، سناریوی اشتباههای داوری تکمیل شد تا فشار افکار عمومی منجر به وداع عنایت با کمیته داوران شود.
در این مدت مسعود عنایت منتقد کم نداشت و در عین حال بودند، گروهی که از او حمایت می کردند. شاید سردسته مخالفان او سیدرضا غیاثی، رئیس کمیته داوران فدراسیون فوتبال در زمان حضور محمد دادکان در فدراسیون فوتبال باشد، که بارها از نحوه فعالیت کمیته داوران، عملکرد داوران و ... ایراد گرفت. او حالا که عنایت از کمیته داوران رفته است، حاضر نیست در موردش حرف بزند. غیاثی با گفتن این بیت شعر که «مردی نبود فتاده را پای زدن»، گفت: من در کمیته داوران رئیس عنایت بودم و درست نیست الان در مورد او حرف بزنم!
قطعاً عنایت ای که بیش از چهار سال رئیس کمیته داوران بود، «فتاده» نیست اما بدون شک در کارش ضعفها و قوتهایی بود که سرانجامش به اینجا رسیده است. نقاط قوت عنایت را از نصیرزاده جویا شدیم. او گفت: جوانگرایی، شهامت در استفاده از داوران جوان در دیدارهایی که پخش زنده داشت، پذیرفتن تبعات اشتباههای داوران، صداقت در کار و پرهیز از پارتی بازی از جمله خصوصیات مثبت عنایت بود.
نصیرزاده بیش از این از محسنات عنایت نگفت، یعنی رئیسی که ١۶٢٠ روز کمیته داوران را هدایت کرده است، بیش از این نقطه قوت ندارد؟
  غلامرضا سلیمانی که سالها در کنار عنایت در کمیته داوران بوده است، در خصوص نقاط قوت عنایت گفت: آموزش داوران، دایر کردن کلاسهای داوری در ایران، مدیریت خوب بر کمیته داوران و جایگاه ویژه ای که ایشان در امر آموزش داوری بین المللی داشت. در کل نقاط قوت عنایت بیش از نقاط ضعف او بود
.
اما چه شد که عنایت در نهایت ناچار به وداع از کمیته داوران شد؟ او چه نقاط ضعفی داشت و آیا نقاط ضعفش بیش از نقاط قوتش بوده است؟ طرح این پرسش با نصیرزاده، این پاسخ را به دنبال داشت: «یکی از مهمترین نقاط ضعف عنایت دور بودن او از کمیته داوران و سفرهای بیش از حدش بود. او در قبال مخالفان و منتقدانش ادبیات خوبی نداشت. عنایت حتی به اعضای هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال نیز حملات زبانی می کرد. او در گفتگوهای رسانه ای مهارت نداشت و گاهی حرفهایی می زد که برای خودش و کمیته داوران حاشیه ساز می شد و... .»
سلیمانی هم اینکه عنایت همیشه در کمیته داوران نبود را از نقاط ضعف او بر می شمرد. او در این خصوص گفت: عنایت آن طور که باید و شاید روی کار داوران اشراف نداشت و زیر مجموعه اش نیز توانایی این کار را نداشتند. همین مسأله باعث شده بود، همیشه در تیررس انتقادها باشد.
نقاط ضعف عنایت زیاد بود تا حدی که نصیرزاده مدعی می شود، «افکار عمومی به سود رئیس پیشین کمیته داوران نیست». اما چرا و چطور چنین اتفاقی صورت گرفت و افکار عمومی به ضرر عنایت شد؟ نصیرزاده در این خصوص از وجود جریانی مخرب علیه عنایت خبر داد و گفت: گروهی انتقادها علیه عنایت را ساماندهی می کردند. اینکه مثلا داور در زمین بازی پنالتی می گرفت یا نمی گرفت را مستقیماً به رئیس کمیته داوران ربط می دادند و او را محکوم می کردند. این مسأله فشار زیادی را به عنایت وارد آورد.
نبود یک کمیته داوران منسجم در کنار عنایت از دیگر عوامل افت داوران و البته کناره گیری او از ریاست این کمیته عنوان می شود. نصیرزاده می گوید: «عنایت برای انتخاب اعضای کمیته داوران دنبال افراد مطیع بود. دوست و دشمن را نمی شناخت و احساس می کرد بیشتر از منتقدانش می داند
سلیمانی هم به نوعی دیگر این موضوع را مطرح کرد و گفت: روزگاری در کمیته داوران افرادی چون دوردیان، عسگری، میرزابیگی، یدا... سلیمانی و... بودند. اما امروز افرادی در کمیته داوران هستند که جایگاه آنها خیلی با این عزیزان فاصله دارد. ای کاش آقای عنایت از افرادی قوی تر در کمیته داوران استفاده می کرد.
اگر بخواهیم دلیل وداع عنایت با کمیته داوران فدراسیون فوتبال را مشخصا بیان کنیم، «اشتباههای داوری» گزینه اول و عامل اصلی کنار رفتن او از میزی است که نزدیک به چهار و نیم سال بر آن تکیه زده بود. اما چه تضمینی هست که با آمدن رئیس جدید اشتباههای داوری از بین برود؟
نصیرزاده در پاسخ به این پرسش گفت: نه! به هیچ عنوان. امروز فردی برای ریاست بر کمیته داوران مطرح شده است که بیشتر داوران ما دوره های ارتقای خود به سطح ملی را در کلاسهای او گذرانده اند. داورانی که عنایت در اختیار داشت، از دیگ یک آشپز بیرون آمده بودند! حالا چه تضمینی است که آنها اشتباههایی که تا همین هفته قبل مرتکب می شدند را در آینده تکرار نکنند؟!
عنایت بیش از اینکه به کمیته داوران بپردازد، بیشتر مشغول دوره های داوری اش در خارج از کشور بود. موردی که از بزرگترین تا کوچکترین منتقدانش آن را به رخ رئیس پیشین کمیته داوران می کشیدند. سلیمانی هم با اینکه از جبهه موافقان عنایت است اما در این خصوص به او ایراد می گیرد: رئیس کمیته داوران باید تمام وقتش را صرف کمیته داوران کند. عنایت باتوجه به اینکه درگیر کلاسهای خارجی بود، بیشتر هم و غمش را معطوف آن کلاسها کرده بود. من شاهدم او بارها دعوتنامه های فیفا و AFC را رد می کرد اما بازهم حضورش در ایران کافی نبود.
نصیرزاده هم با حضور در دوره های روز داوری دنیا را عاملی توهم زا برای عنایت خواند و گفت: رفتن به سفرهای خارجی این توهم را برای عنایت به وجود آورده بود که استانداردها را بیش از دیگران می داند. او احساس می کرد، بیشتر منتقدانش سواد ندارند و استانداردهای جدید را نمی شناسند و بصورت زبانی به آنها حمله می کرد. در نهایت همین مسأله یکی از عواملی شد که عنایت از ریاست کمیته داوران کناره گیری کند.
هر چه بود عنایت از کمیته داوران رفت. او رفت و حالا ما این امید را داریم که رئیس جدید کمیته داوران، این کمیته مهم را سروسامان بخشد. داوران کمتر اشتباه کنند و دیگر هیچ تیمی از سوت و پرچم داوران ضربه نخورد. این امیدواری را با خود نگاه می داریم تا رئیس جدید کمیته داوران انتخاب شود.

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٠/۱٧ساعت ۱٢:۳٢ ‎ق.ظ توسط حسین زنده دلی نظرات () |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت